جان من

جان من . [ ن ِ م َ ] (ترکیب اضافی، صوت مرکب ) این عبارت در جایی استعمال کنند که کسی چیزی را بکسی بسپارد و سفارش نماید که این را نیکو دار و محافظت کن . (آنندراج ) : عشق ببانگ بلند گفت که خاقانیا یار عزیز است صعب جان تو و جان من . خاقانی (از بهار عجم ) (آنندراج ). جان شیرین من است این شعر من پیش شما می سپارم جان خود جان من و جان شما. سلمان ساوجی (ایضاً). ◄ منادی است یعنی ای جان من : چرا همی شکنی جان من ز سنگدلی دل ضعیف که باشد بنازکی چو زجاج . حافظ.