جان نواز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان نواز. [ جان ْ ن َ ] (نف مرکب ) نوازنده ٔ جان . آرامش دهنده ٔ جان : دفلی است دشمن من و من شهد جان نواز چون شهد طعم حنظل و خوره کجا بود؟ دقیقی . مرهمش جان نواز تنگدلان آهنش بند پای سنگدلان . نظامی . بدان تا لهو نازش را ببینم جمال جان نوازش را ببینم . نظامی . مغنی بدان جرّه ٔ جان نواز بر آهنگ ما ناله ٔ نو بساز. نظامی . ♦ ناله ٔ جان نواز ؛ آواز خوش . ◄ از اسماء محبوب . (آنندراج ). معشوق : باغ پر شور از آن خوش آوازی جان نوازان درو بجان بازی . نظامی . شاه از آن جان نواز دلداده شب نشین سپیده دم زاده . نظامی .