جان پناه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان پناه . [ جام ْ پ َ ] (اِ مرکب ) پناه جان . محافظ جان . آنچه جان را نگاهدارد : گفت هین اکنون چه میخواهی بخواه گفت فرما باد را ای جان پناه . مولوی . ◄ (اصطلاح نظامی ) گودالی که هنگام تیراندازی در زمین کنند تا از آسیب گلوله ٔدشمن مصون باشند : ساخته پیش کید دیو لعین جان پناهی ز قلعه ٔ یاسین . دهخدا.