جان گران

جان گران . [ گ ِ ] (ص مرکب ) مقلوب گران جان . (آنندراج ). سخت جان : من بسخن مبدع و منکر مرا جوقی از این سرسبک جان گران . خاقانی . شاه است گران سر ار چه رنجی زین بنده ٔ جان گران ندیده ست . خاقانی . گفتم بخیال او که آوخ من دل سبکم تو جان گرانی . خاقانی .