جاه فزای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاه فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) جاه فزاینده . آنچه مقام و رتبه را فزونی دهد : جاه فزای سپهر نیست وجودت که نیست آینه ٔ آسمان نورفزای از بخار. خاقانی . رجوع به جاه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاه فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) جاه فزاینده . آنچه مقام و رتبه را فزونی دهد : جاه فزای سپهر نیست وجودت که نیست آینه ٔ آسمان نورفزای از بخار. خاقانی . رجوع به جاه شود.