جای نگاه داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جای نگاه داشتن . [ ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) از جای بنشدن . استقامت کردن . پای برجا بودن : طیطوی نر گفت شنیدم ولیکن مترس و جای نگهدار. (کلیله و دمنه ). از کوی بلا پای نگه دار ایدل گر جان خواهی جای نگه دار ایدل . (از سندبادنامه ص ١٨١).