جای کسی گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جای کسی گرفتن . [ ی ِ ک َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از قائم مقام کسی بودن . (بهار عجم ) (آنندراج ). در مسکن آنکس نشستن . (ناظم الاطباء). جای کسی نگه داشتن : گل مرتبه ٔ عارض جانانه نگیرد جای لب ساقی لب پیمانه نگیرد. صائب (از بهار عجم ) (آنندراج ). رجوع به جای کسی نگه داشتن شود.