جایگاه نشست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جایگاه نشست . [ هَِ ن ِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نشستن گاه . تخت . سریر. کرسی . صندلی : از آن پس شهنشاه یزدان پرست بخاک آمد از جایگاه نشست . فردوسی . کمر بسته و گرز شاهان بدست بیاراسته جایگاه نشست . فردوسی . بکش کرده دست و سرافکنده پست همی رفت تا جایگاه نشست . فردوسی .