جبادارباشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبادارباشی . [ ج َب ْ با ] (اِ مرکب ) صاحب منصب جباخانه، فرمانده ٔ کارخانه ٔ اسلحه سازی در زمان صفویه . در سازمان اداری حکومت صفوی چنین آمده است : جبادارباشی نیز از خواجه سرایان بود و چلنگران و کارگران و پیکانگران و باروت سازان و آتشباران و کارگران مسگرخانه جزء ابوابجمعی او بودند. (از سازمان اداری حکومت صفوی ص ١٢٦).