جبال القمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبال القمر. [ ج ِ لُل ْ ق َ / ق ُ ] (اِخ ) سلسله کوههایی است که آنرا منسوب بماه کنند و بعضی آنرا بضم قاف و سکون میم ضبط کرده اند. مؤلف مرآةالخیال آرد: جبال القمر: در جانب مغرب بر جنوب خط استوا کوههای بسیار است که آنها را جبال القمر خوانند و منسوب بماه کنند و در بعضی کتب بضم قاف و سکون میم بتصحیح درآمده ابتدای طرف غربی او از موضعی است که طول آنها چهل و شش درجه و نیم است و میکشد بجانب مشرق و طرف شرقی او تا به محلی که طول آن شصت و یک درجه و نیم است و بر جنوب این کوه کسی نرفته و معلوم الاحوال نیست، اما طول او از غرب تا شرق تخمیناً سیصد فرسنگ بود و انهار بسیار ازآن منشعب میشود. (مرآت الخیال ص ٢٧٣). و رجوع به الجماهر ص ٢٤٠ و التفهیم صص ١٦٧ - ١٦٩ و حبیب السیر شود.