جبال خمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبال خمور. [ ج ِ ل ِ ؟ ] (اِخ )نام کوهستانی است که سلاطین غور آنرا مأمن و پناهگاه خویش قرار داده بودند. سلاطین غور آغاز کارشان چنین بود که : زمانی که فریدون بر ضحاک تازی غالب گشت و جمعی از اولاد ضحاک طالب مأمنی شدند که آنرا مستحکم سازند و از دستبرد فریدون مصون مانند، بعد از جستجوی بسیار بجبال خمور رسیدند و در آنجا قلاع حصین متین ساختند و چندگاه به استظهار آن رایت مخالفت با لشکر افریدون برافراختند و آخرالامر بین دو طرف صلح افتاد و در آن ولایت ذریت ضحاک یکی بعد از دیگری بر مسند ایالت می نشست . (از حبیب السیر چ تهران جزء ٤ ج ٢ ص ٢١٥).