جبوری

جبوری . [ ج ُ ] (اِخ ) خلیل بن سلطان بن ناصر. شاعر و ادیب از مردم بغداد است . در این شهر در سال ١١٣٧ هَ . ق . / ١٧٢٥ م . بدنیا آمد و در همانجا تحصیل کرد و بسال ١١٩١ هَ . ق . / ١٧٧٧ م . در همان شهر درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ١ ص ٢٩٨).

جبوری . [ ج ُ ] (اِخ ) سلطان بن ناصربن احمد.از فضلاء بغداد بود و مشهور به جبوری، و منسوب به جبور است که نام قبیله ٔ بزرگی در کنار نهر خابور میباشد. وی در خابور متولد شد و به بغداد و حجاز و دمشق سفر کرد و در راه عراق به مکه بسال ١١٣٨ هَ . ق . درگذشت . او را دو شرح است : یکی در «القراآت السبع» و دیگری در «النحو» میباشد. (از الاعلام زرکلی ج ١ ص ٣٧٨).