جثوم

جثوم . [ ج ُ ] (ع مص ) سینه بر زمین نهادن مرغ و انسان و غیره . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). بر سینه خفتن مرغ . (ترجمان القرآن عادل ). فروخفتن مرغ . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ لازم گرفتن مرغ و مردم و غیره جای را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ فراهم آوردن گل و خاک و خاکستر. ◄ نیمه شدن شب : جثوم اللیل ؛ نیمه شدن شب . ◄ دراز شدن کشت : جثوم الزرع ؛ دراز شدن کشت . ◄ جثوم العذق ؛ کلان غوره شدن خرما. (از منتهی الارب ). جَثم . رجوع به جثم شود.

جثوم . [ ج َ ] (ع ص ) جَثّامة. جُثَم . جُثَمة. مرد بسیارخواب . (از المنجد). رجوع به کلمات فوق شود.

جثوم . [ ج ُ ] (اِخ ) نام پشته ای است . (از منتهی الارب ).