واژه جو

جحوم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جحوم . [ ج ُ ] (ع مص ) زبانه زدن آتش . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). جَحَم . جَحْم . جُحم . (از منتهی الارب ) (ازقطر المحیط). رجوع به کلمات فوق شود. ◄ افروخته گردیدن آتش . (منتهی الارب ) (از شرح قاموس ).

معنی جحوم | واژه جو