جخر

جخر. [ ج َ ] (ع مص ) فراخ کردن سر چاه . (از قطر المحیط) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): جخر رأس البئر؛ فراخ کرد سر چاه را. (منتهی الارب ) (از قطر المحیط).

جخر. [ ج َ خ ِ ] (ع ص ) بسیارخوار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء). ◄ بددل . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ترسو. جبان . (قطرالمحیط) (اقرب الموارد). ◄ لاغرران . (منتهی الارب ) (قطر المحیط) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ تباه عقل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). فاسدالعقل . (قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). ◄ عاجز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ذیل اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ زشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سَمج . سَمِج . (از قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). ◄ زودگرسنه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (اقرب الموارد).

جخر. [ ج َ ] (اِخ ) دهی است به سمرقند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).