جدالة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدالة. [ ج َ ل َ ] (ع اِ) زمین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : قد اَرکب ُ الاَّلةَ بعد الآلة واَترک العاجزَ بالجَدالة. (از اقرب الموارد). ◄ زمین که ریگ تنک دارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).شن زار. (یادداشت مؤلف ). ◄ مور ریزه ها که پا برآورده باشند. ◄ غوره ٔ خرما. ◄ سفال سخت ناکرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).