جدایی فکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدایی فکندن . [ ج ُ ف ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دوری افکندن . فرقت انداختن : جفت چرا کردشان به حکمت و صنعت چون بمیانشان فکند خواست جدایی . ناصرخسرو. رجوع به جدایی و جدا شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدایی فکندن . [ ج ُ ف ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دوری افکندن . فرقت انداختن : جفت چرا کردشان به حکمت و صنعت چون بمیانشان فکند خواست جدایی . ناصرخسرو. رجوع به جدایی و جدا شود.