جدث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدث . [ ج َ دَ ] (ع اِ) قبر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). گور بلغت تهامه . (ناظم الاطباء) (دهار). جدف، به ابدال «ث » به «ف ». (اقرب الموارد). بهمین معنی است : شرالاحداث نزول الاجداث . (اقرب الموارد). تربت . آرامگاه . ج، اَجدُث . الاَجداث . (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (منتهی الارب ) : و نفخ فی الصور فاذا هم من الاجداث الی ربهم ینسلون . (قرآن ٥١/٣٦). خشعاً ابصارهم یخرجون من الاجداث کأنهم جَراد منتشر. (قرآن ٧/٥٤).