جدیة

جدیة. [ ج َ دی ْ ی َ ] (ع اِ) ادرم زین و پالان . ج، جدایا. ◄ خون روان . ◄ خون خشک چسبیده بر پوست . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خون بر تن یا بر زمین . (مهذب الاسماء). ◄ ناحیه و سوی . ◄ پاره ٔ مشک . ◄ رنگ و بوی . یقال :اصفرت جدیة وجهه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

جدیة. [ ج َ ی َ ] (ع اِ) ادرم زین و پالان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، جِدی و جَدَیات . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

جدیة. [ ج ُ دَی ْ ی َ ] (اِخ )نام کوهی است . (منتهی الارب ). نام کوهی است بنجد. و مردی از آن دیار ابیات زیر را گفته است : و هل اشر بن الدهر من ماء مزنة علی عطش مما اَقراّلوقائع بقیع التناهی او بهضب جدیه سری الغیث عنه و هو فی الارض ناقع. (از معجم البلدان ). حتی جدیة لم نترک بها ضبعاً الالها جزر من شلو مقدام . محرزبن معسکر. (از عقدالفرید ج ٦ ص ٨٩).