جذاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ) [ ع. ] (اِ.) ریز، خرده پاش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جُ) [ ع. ] (اِ.) ریز، خرده پاش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جذاذ. [ ج َ ] (ع اِ) افزونی چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). یقال : جذاذه و جذاذته علیه کذا؛ اَی زیادته . (از اقرب الموارد). جَذاذَة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پاره . (دهار).
جذاذ. [ ج َ / ج ُ / ج ِ ] (ع ص، اِ) پاره و ریزه ٔ هر چیز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پاره وریزه از هر چیز و بضم جیم افصح است . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ پاره و ریزه . مکسر و مقطع. ◄ سنگریزه ٔ طلا. (از اقرب الموارد).
جذاذ. [ ج ُ ] (ع اِ) سنگریزه های زر. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جُذاذَة یکی آن . (منتهی الارب ). ◄ (ص ) پاره پاره . (ترجمان القرآن عادل ) : فجعلهم جذاذاً الا کبیراً لهم لعلهم الیه یرجعون . (قرآن ٢١ / ٥٨).