جذوعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جذوعی . [ ج ُ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن اسماعیل بن شداد انصاری، مکنی به ابوعبداﷲ قاضی بصری بود. وی از علی بن مدینی روایت کند و ابوعمروبن سماک از او روایت دارد. (از لباب الانساب ).
جذوعی . [ ج ُ ] (ص نسبی ) نسبت است به جذوع . ج ِ جذع به معنی شاخ یابن درخت، و شاید پدر یا بعض اجداد کسی که مشهور بدین نسبت است، جذوع میفروخته است . (از لباب الانساب ).