جذول

جذول . [ ج ُ ] (ع اِ) ج ِ جِذل . (منتهی الارب ). ج ِ جذل بالکسر، بیخ و تنه ٔ درخت و تنه ٔ درخت بی شاخ و کنده ٔ هیزم . (آنندراج ). ◄ (مص ) راست ایستادن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (قطر المحیط). مصدر الجاذل و هوالمنتصب مکانه لایبرح شبه بالجذل .(تاج المصادر بیهقی ). ◄ ثابت گردیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).

جذول . [ ج َ وَ] (اِ) تلفظ عامیانه ٔ جدول، به معنی جوی خرد است .