جذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جذی . [ ج ُ ذا ] (ع اِ) ج ِ جذوة، به معنی پاره ٔ آتش . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به جذوة شود.
جذی . [ ج ِ ذا ] (ع اِ) ج ِ جذوة به معنی پاره ٔ آتش . (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به جذوة شود.
جذی . [ ج َ ذْ ی ْ ] (ع مص ) بازداشتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): جذیته عنه ؛ یعنی بازداشتم او را از آن . (از منتهی الارب ) (از شرح قاموس ).