جراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- انبان ؛ توشه دان.<BR>۲- غلاف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- انبان ؛ توشه دان. ۲- غلاف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جراب . [ ج ُ ] (اِخ ) نام آبی است . (منتهی الارب ). آبی است به مکه . (شرح قاموس ).اسم آبی است . و گویند نام چاهی است در مکه ٔ قدیم : سقی اﷲ امواها عرفت مکانها جُرابا و ملکوماً و بذّر و الغمرا. (از معجم البلدان ).
جراب . [ ج ِ ] (اِخ ) لقب یعقوب بن ابراهیم بن بزاز محدث است . (شرح قاموس ) (منتهی الارب ).
جراب . [ ج ِ ] (اِخ ) ابن کعب . از یاران حکم بن طفیل است . رجوع به عقد الفرید ج ٦ ص ٢٦ شود.