جراحة

جراحة. [ ج ِ ح َ ] (ع اِ) خستگی . (منتهی الارب ) (دهار) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). ریش . (دهار). زخم . (ناظم الاطباء). مطلق زخم . (آنندراج ). ج، جِراح و جِراحات . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء) (آنندراج ). رجوع به جراحت شود. ◄ (اِمص ) دستکاری . جراحی . در تداول متقدمان عرب، بجای دانش جراحی که شعبه ای از علم طب است این کلمه را بکار می برند. درمان آسیب ها و بیماریهای جسمانی بوسیله ٔ دست و کارد. (الموسوعه ). و صاحب کشف الظنون در ذیل علم الجراحة آرد: علمی است که در آن از جراحات عارض بربدن و چگونگی بهبود و درمان آنها بحث میشود و اقسام جراحات و نحوه ٔ بریدن عضو مجروح در صورت لزوم، مرهمهاو ضمادها و اقسام آنها و افزار لازم برای جراحی را به ما میشناساند و آن شعبه ای از پزشکی است و گاهی نیزمستقلا تدوین می یابد و آن را منفعتی بزرگ است . این دانش به عمل بیشتر شباهت دارد تا به علم و در کتاب منهاج البیان شرح مبسوطی در باره ٔ آن آمده است . و کتابهای عمده ای که در این فن تألیف شده بدین شرح است : جراحت نامه به ترکی تألیف ابراهیم بن عبداﷲ جراح . مؤلف یاد آور شده که چون قلعه ٔ متون را گشودند در آن کتابی به یونانی بنام جندار یافته شد و وی آن کتاب را ترجمه و به ٢٣ باب تقسیم کرده است .