جراض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جراض . [ ج ِ ] (ع ص، اِ) سطبر بزرگ شکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سخت و ستبر. (از ذیل اقرب الموارد). جِریاض . (منتهی الارب ) (شرح قاموس ). جِرآض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ شیر. (منتهی الارب ) (شرح قاموس ). شیر بیشه . (از ذیل اقرب الموارد). جِرْیاض . (منتهی الارب )(شرح قاموس ). جِرآض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
جراض . [ ج ُ ] (ع ص ) شتر سطبرگردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): بعیر جراض ؛ شتر بزرگ . (تاج از ذیل اقرب الموارد). ◄ ناقة جراض ؛ ماده شتر که بر بچه مهربان باشد. (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و این نعت خاص مؤنث است و بر مذکر اطلاق نشود. (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).