جرزیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جرزیان . [ ] (اِخ ) کسانی راگویند که در زمین یائو، ساکنند. اسم قبیله ای بود که زمینی را که در جنوب فلسطین ومصر واقع است در زمان شاؤل در میان خود و جشوریان قسمت کردند. (اول سموئیل ٢٧: ٨). لکن قول معتبر آن است که ایشان در اواسط زمین فلسطین ساکن بودند چنانکه از خود جرزیم معلوم میشود. (از قاموس کتاب مقدس ).