جرس زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جرس زدن . [ ج َ رَ زَ دَ ] (مص مرکب ) به آواز درآوردن آن را. (آنندراج ) (بهارعجم ) (ارمغان آصفی ). جرس جنباندن . جرس کوبیدن : بصد رنج دل یک نفس میزنم بدان تا نخسبم جرس میزنم . نظامی (از بهارعجم ). در ره عشقت نفسی میزنم بر سر کویت جرسی میزنم . نظامی . رجوع بجرس جنبانیدن شود.