جرعه خوار

جرعه خوار. [ ج ُ ع َ / ع ِ / خوا / خا ] (نف مرکب ) جرعه خورنده . آنکه جرعه جرعه می نوشد : قومی از کأس او مرا در خواب جرعه خوار شراب دیدستند. خاقانی . جرعه خوار ساغر فکر منند از تشنگی ریزه چین سفره ٔ راز منند از ناشتا. خاقانی . بر آن پیروزه تخت آن تاجداران رها کردند می بر جرعه خواران . نظامی . مبادا کز آن شربت خوشگوار نباشد چو من خاکیی جرعه خوار. نظامی . همه چون گیا جرعه خواران من ز من سبزو تشنه بباران من . نظامی .