جرعه رساندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جرعه رساندن . [ ج ُ ع َ / ع ِ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) یک آشام از آب یا شراب به کسی رساندن : بحق جام جم و آب خضر ای ساقی که جرعه ای بمن تشنه ٔ خراب رسان . فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی ). عمری است که چون خاک جگرتشنه ٔ عشقم و ایام بمن جرعه ٔ جامت نرسانید. خاقانی .