جرعه فشاندن

جرعه فشاندن . [ ج ُ ع َ / ع ِ ف ِ دَ ] (مص مرکب ) یک آشام یا شراب افشاندن : ما صبوحی طلبان صوفی صافی نفسیم جرعه بر صبح فشاند لب میخواره ٔ ما. طالب آملی (از ارمغان آصفی ). دیده می پالای و گیتی خاکپای جرعه های این بر آن خواهم فشاند. خاقانی .