جرعه نوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) شرابخوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) شرابخوار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جرعه نوش . [ ج ُ ع َ / ع ِ ] (نف مرکب ) جرعه کش . باده نوش . آنکه جام شراب را تا ته آن مینوشد. (ناظم الاطباء) : من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال کی ترک آبخورد کند طبع خوگرم . حافظ. ای جرعه نوش مجلس جم سینه پاک دار کایینه ای است جام جهان بین که آه از او. حافظ.
مترادف و متضاد واژهدان
بادهگسار، شرابخوار، میخوار مست