جسام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جسام . [ ج ُ ] (ع ص ) تناور. (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). بزرگ تناور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تن بزرگ و کلان جسم . (از اقرب الموارد). جَسیم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).
جسام . [ ج ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ جَسیم و جَسیمه، بمعنی بزرگ و تناور. (ناظم الاطباء). ج ِ جسیم، بمعنی بزرگ و تناور. (آنندراج ). ج ِ جسیمه مؤنث جسیم، بمعنی بزرگ و تناور. (از منتهی الارب ). ج ِ جسیم و جسیمه، بمعنی بزرگ جسم و تن کلان . (از اقرب الموارد).