جسرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جسرین . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی است به دمشق . (منتهی الارب ). از قریه های غوطه ٔ دمشق است که ابن منیر در اشعار خود از آن یاد کرده و از آنجمله است : حی الدیار علی علیاء جیرون مهوی الهوی ومغانی الخرد العین مراد لهوی اذ کفی مصرفة اعنة اللهو فی تلک المیادین بالنیربین فمقری فالسریر فخمَ رایا فجو حواشی جسر جسرین . (از معجم البلدان ). رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.