جسیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جسیمة. [ ج َ م َ ] (ع ص ) تأنیث جسیم به معنی بزرگ و تناور. (منتهی الارب ). رجوع به جسیم شود: احسن اﷲ حفظک و حیاتک و امتع امیرالمؤمنین بک و بالنعمة الجسیمة. (تاریخ بیهقی ص ٢٩٨). ◄ زمین بلند که بر آن آب رفته باشد. ج، جِسام . (منتهی الارب ).
جسیمه . [ ج ُ س َ م َ ] (ع اِ مصغر) جسم خرد. (یادداشت مؤلف ).