جشار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جشار. [ج ُش ْ شا ] (ع اِ) ج ِ جاشر. رجوع به همین لغت شود.
جشار. [ ج ُ ] (ع اِ) چهارپا. (ازاقرب الموارد). ◄ سرفه . (منتهی الارب ).
جشار. [ ج َش ْ شا ] (ع ص ) صیغه ٔ مبالغه است از مصدر جَشر. ستوربان صاحب چراگاه اسبان . میرآخور. (منتهی الارب ).