جعبوب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جعبوب . [ ج ُ ] (ع ص ) مرد حقیر و حقیرجثه ٔ بی خیر. (منتهی الارب ). مردم کوتاه بدن . (مهذب الاسماء). ج، جعابیب .