جعفر نقدی

جعفر نقدی . [ ج َ ف َ رِ ن َ ] (اِخ ) قاضی شیعه دربغداد بود که درسال ١٢٩٣ هَ . ق . در «العمارة» متولد شد و پدرش او را پس از دوران کودکی برای کسب دانش به نجف اشرف فرستاد و او در آنجا در نزد فاضلان و دانشوران بزرگ به کسب انواع علوم پرداخت و آخرین کسانی که در نزدشان به کسب علم اشتغال ورزید، دو آیت اﷲ طباطبائی و خراسانی بودند. وی همچنین در محضر درس علامه شیخ احمد کاشف الغطاء هم حضور می یافت و در سال ١٣٣٣ هَ . ق . بنا به درخواست مردم «العمارة» و تکلیف استادش علامه طباطبائی به آن شهر بازگشت و در آنجا به ثبت علوم دینی و اخلاق اسلامی و نشر مطالبی در فضل و ادب پرداخت . از مشهورترین آثار وی در «العمارة» مسجدی است که در سال ١٣٣٨ هَ . ق . بنا نهاد و امروز به نام «مسجد شیخ جعفر» معروف است در همین سال حکومت وی را بعنوان نایب جعفری شهر «العمارة» برگزید و در سال ١٣٤٠هَ . ق . این نیابت لغو گردید و جعفر به سمت قاضی شرعی مردم «العمارة» اعم از اهل تسنن و تشیع گماشته شد. سپس به عنوان قاضی جعفری پایتخت عراق (بغداد) مأموریت یافت . آنگاه عضو مجلس تمییز شرعی جعفری شد و تاپایان عمر در این سمت باقی ماند. جعفر در فنون گوناگون تألیفات فراوان دارد و بیشتر آنها تا کنون به صورت نسخه های خطی باقی مانده و تنها برخی بچاپ رسیده است همچنین در مجلات و جرائد عراقی و مصری و سوری مقالاتی با امضاء صریح یا مستعار از او به چاپ رسیده است . منظومه ٔ «عقدالدر» (در علم حساب ) چاپ سنگی تهران ١٣٢٢ هَ . ق . از جمله آثار اوست . (معجم المطبوعات ).