جعفرآباد بازبچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعفرآباد بازبچه . [ ج َ ف َ دِ ب َ چ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شهر میان بخش مرکزی شهرستان آباده در ١٩هزارگزی جنوب باختر اقلید و یک هزارگزی راه فرعی کولار به علی آباد و ده بید. دامنه و سردسیر است و سکنه ٔ آن ٨٥ تن شیعی مذهب و فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصول آن غلات و حبوبات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).