جعل کاغذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعل کاغذی . [ ج ُ ع َ ل ِ غ َ ] (اِخ ) حسین بن علی بن ابراهیم مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به جعل (٢٨٨- ٣٦٩ هَ . ق .) فقیه و از پیشوایان بلندپایه ٔ معتزله است که آوازه اش در همه ٔ جهان بویژه در خراسان پیچیده . زادگاه او بصره و محل درگذشتش بغداد بود. ابوحیان او را چنین وصف میکند: دارای خاطری ملتهب و وسعت نظری در کلام و طول نفسی در املاء و نیروی عجیبی در هنگام تدریس و تنگ حوصلگی در برابر مدعی است . از آثار اوست : الایمان و الاقرار و المعرفة و الرد علی الراوندی و الرد علی الرازی . (المنتظم ٧:١٠١ و شذرات الذهب ٣:٦٨ الامتاع و المؤانسة ١:١٤٠ از الاعلام زرکلی ج ٢).