جعو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعو. [ ج َع ْوْ ] (ع اِ) توده ٔ پشک گوسفند و شتر و مانند آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گل . خاک به آب سرشته . طین . ◄ کون . دبر. مقعد. (از اقرب الموارد). جعب . ◄ (مص ) خم شدن بیشرمانه و از روی بی ادبی . (دزی ).