جفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفة. [ ج ُف ْ ف َ ] (ع اِ) دلو بزرگ . (منتهی الارب ).
جفة. [ ج َ / ج ُف ْ ف َ ] (ع اِ) جماعتی از مردم . ◄ عدد بسیار. (منتهی الارب ). ◄ همه . گروه . کل هر چیز. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). آنندراج این لغت را به صورت جَفت نقل کرده و ظاهراً تصحیف است . رجوع به جفت شود. ◄ آواز رفتن موکب . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).