جفت جفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفت جفت . [ ج ُ ج ُ ] (ق مرکب ) دودو. زوج زوج . (ناظم الاطباء). دوگان دوگان . دوتادوتا : سپاه پراکنده شد جفت جفت همه نام ایرج بد اندر نهفت . فردوسی . ای طاق ابروان بدر آئید جفت جفت در طاق نیم خایه علی اﷲ برآورید. خاقانی .