جلاذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلاذی . [ ج ُ ] (ع ص، اِ) شتر استوار درشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ صانع و کارگر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ راهب . (از اقرب الموارد). پارسای ترسایان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ خادم کلیسا. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ رفتار سبک و تیز.(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به جُلدی ّ شود. جلاذی . [ ج َ ] (ع اِ) ج ِ جُلذی ّ. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به جلذی شود. ◄ ج ِ جُلاذی ّ. (ناظم الاطباء). رجوع به جلاذی شود.