جلال الدین تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلال الدین تبریزی . [ ج َ لُدْ د ن ِ ت َ ] (اِخ ) از بزرگان اولیاء است که در غاری در جبال کامرو ساکن بوده است . ابن بطوطه بطوری که خود مینگارد (ج ٢ ص ١٤٩) در حدود سال ٧٤٥ هَ . ق . با وی که در آن غار در جبال کامرو (آسام امروزی در سرحدات شمال شرقی هند در جنوب تبت ) سکونت داشته ملاقات کرده است و گوید: این شیخ صاحب کرامات شهیره و مآثر عظیمه بود. ورجوع به شدالازار تصحیح و تحشیه قزوینی ص ٥٠١ شود.