جلال الدین محلی

جلال الدین محلی . [ ج َ لُدْ د ] (اِخ ) محمدبن احمدبن محمدبن ابراهیم بن احمد شافعی مکنی به ابوعبداﷲ از دانشمندان بزرگ شافعی است که در فقه و اصول و حدیث و کلام و نحو و منطق و تفسیر و ادبیات و دیگر فنون متداول تبحر داشت . وی در مدرسه ٔ برقوقیه و مؤیدیه بتدریس پرداخت . او راست : تفسیر قرآن معروف به جلالی و این همان تفسیری است که وی موفق باتمام آن نشد و جلال الدین سیوطی آنرا به پایان رسانید، و ازاینرو به تفسیر جلالین شهرت دارد. این تفسیر بارها بچاپ رسیده و یک نسخه ٔ خطی از آن بشماره ٔ ٢٠٠٨ در کتابخانه ٔ مدرسه ٔ عالی سپهسالار تهران موجود است . ٢ - شرح جمعالجوامع تاج الدین سبکی . ٣ - شرح ورقات امام الحرمین . ٤ - کنزالراغبین فی شرح منهاج الطالبین . ٥ - مقدمةالنیل السعید و شرح احواله و ذکر عجائبه . وی به سال ٨٦٥ هَ .ق . در ٧٣ سالگی درگذشت . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٦٨).