جلال الدین چاولی

جلال الدین چاولی . [ ج َ لُدْ د ن ِ ] (اِخ ) (اتابک ) پس از خمارتکین ازطرف سلاجقه به اتابکی فارس رسید و تا سال ٥١٠ هَ . ق . در این مقام باقی بود و مکرر با بازماندگان ملوک شبانکاره زدوخورد کرد و از جمله با نظام الدین یحیی بن حسنویه و پسران او جنگها نمود و عاقبت در ٥١٠ در ضمن گیرودار با نظام الدین محمود پسر نظام الدین یحیی، رعافی بر او عارض شده جان سپرد. (تاریج مغول ص ٣٨١).