جلال درکانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلال درکانی . [ ج َ ] (اِخ ) (خواجه جلال ) ابن خواجه شهاب الدین از شاعران و مداحان اتابکیان است . وی در خدمت شیخ نجم الدین کبری سالک طریقه ٔ فقر و فنا شد و از مریدان او گشت . اشعار و قصایدی دارد. رجوع به آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ١٧٤ شود.