جلالة

جلالة. [ج َل ْ لا ل َ ] (ع ص ) حیوانی که پلیدی انسان خورد. (ناظم الاطباء). ماده گاو پلیدی خوار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و در حدیث است : نُهی عن لحوم الجلالة. (اقرب الموارد). نُهی عن لبن الجلالة. (منتهی الارب ).

جلالة. [ ج ُل ْ لا ل َ ] (ع ص ) مؤنث جُلاّل . (منتهی الارب ). رجوع به جلال شود.

جلالة. [ ج ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث جُلال بمعنی بزرگ وبزرگ قدر. ◄ ناقه ٔ بزرگ . (منتهی الارب ).