جلب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(جَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- کشیدن، ربودن. ۲- بازداشت، دستگیری.
(جَ لَ) [ ع. ] (ص.) ۱- هر چیز فاسد. ۲- حقه باز. ۳- زن بدکار.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(جَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- کشیدن، ربودن. ۲- بازداشت، دستگیری.
(جَ لَ) [ ع. ] (ص.) ۱- هر چیز فاسد. ۲- حقه باز. ۳- زن بدکار.